Najnowsze technologie termiczne w przemyśle odzierzowym

Zarówno cienkie jak i grube (rzędu kilku do kilkudziesięciu mikrometrów) warstwy półprzewodnikowe ze względu na swoją małą wytrzymałość mechaniczną muszą być nakładane na podłoża (najczęściej ceramiczne). Pierwszym czujnikiem grubowarstwowym była warstwa gazoczuła naniesiona na ceramiczną rurkę z umieszczona wewnątrz spirala grzejną [21]. Innym rozwiązaniem konstrukcyjnym są warstwy nanoszone na płaskie płytki ceramiczne. Sensory grubowarstwowe otrzymuje się najczęściej techniką sitodruku, lub jeszcze prościej poprzez pomalowanie podłoża pastą zawierającą półprzewodnikowy materiał gazoczuły oraz lepiszcza zwiększające wytrzymałość mechaniczną. W następnym etapie produkcji czujniki są suszone i spiekane w wysokiej temperaturze.Rys. 6. Schemat konstrukcji grubowarstwowego czujnika TGS firmy Figaro Eng.Rynek czujników grubowarstwowych jest obecnie opanowany przez japońską firmę Figaro Engineering Inc. produkującą od roku 1970 czujniki oparte na SnO2 TGS (Taguchi Gas Sensors). Konstrukcję elementu gazoczułego przedstawia Rys. 6. Warstwa aktywna naniesiona jest na cienkościenną rurkę alundową o średnicy wewnętrznej ok. 1 mm. Na rurkę naniesione są metaliczne elektrody (Au lub Pt), .

A następnie nałożona jest odpowiednia pasta na bazie SnO2, która zawiera domieszki katalityczne. Wewnątrz rurki znajduje się spirala grzejna z drutu Pt o oporności kilkudziesięciu omów . Wyprowadzenia przymocowane do elektrod są zgrzewane do nóżek zamocowanych w plastikowej obudowie. Z wierzchu czujnik jest osłonięty metalową siatką, powodującą rozpraszanie strumienia gazu i jednocześnie zabezpieczającą przed zapłonem łatwopalnego gazu. Czujniki Figaro znalazły szerokie zastosowanie w przemyśle i w gospodarstwie domowym ich roczna produkcja przekracza milion egzemplarzy. Brak niestety bliższych danych o składzie warstw gazoczułych. Wadą czujników Figaro jest znaczna czułość poprzeczna. Można ją zmniejszyć np. dzięki pokryciu gotowego czujnika roztworami soli metali takich jak Cr, Ni, Pd, Pt, Cu [22], a następnie ponownemu spiekaniu w temperaturze 8700K. Rys.7 przedstawia przykładowe charakterystyki dwóch typów czujników TGS po takiej dodatkowej obróbce termicznej.DSP 2004Grupa A1.Dla liczb A=0,75 i B=-0,125 uzupełnić tabele w kolumnach 2,3,4 zakładając notację U2 i format I1Q5.(Obliczenia dla operacji C=A+B, C=A-B, .

| Furgała - drzwi Toruń - sprzedaż drzwi zewnętrznych, wewnętrznych Toruń






Okulista Okulista Okulista • Tylko u nas kodeks wykroczeń - najtaniej! • Tylko u nas - Społeczeństwo i polityka tanio! • Pokarmy i karmy dla kotów i psów należy prawidłowo dobrać. • pożyczka na dowód

Nanomateriały są przyszłością nie tylko urządzeń elektronicznych, podróży w kosmos, ale także kosmetyków i odzieży. Bardzo często można usłyszeć w reklamach telewizyjnych o nowych kremach lub dezodorantach zawierających nanacząstki srebra, złota lub tlenku cynku. Te materiały dzięki swoim unikalnym właściwością potrafią wykonywać czynności, które poprawiają stan naszego zdrowia, w przypadku kremów lub poprawiają jakość naszej odzieży w przypadku materiałów włókienniczych. Właśnie dzięki temu mamy odzież nie przemakalna, chroniącą nas od wiatru i zapobiegającą poceniu się. Te materiały funkcyjne np. są wytworzone z warstwy o wielu milionach drobnych otworów, które pozwalają cząsteczką wody przedostać się na zewnątrz, przez co pot jest odprowadzany z naszego ciała i jednocześnie tworzą szczelną warstwę niedopuszczającą chłodnego powietrza (popularnie w języku angielskim waterproof i windproof). Koszt wyprodukowania tego typu nanomateriałów z roku na rok staje się coraz niższy, co powoduje, że produkcja jest bardzie opłacalna i ceny dla końcowego użytkownika są mniejsze.